-
กลับไปหน้าแรกข่าว  คนเร่ร่อนมีค่าน้อยกว่าหมาแมว!

คนเร่ร่อนมีค่าน้อยกว่าหมาแมว!

ที่ว่าคนเร่ร่อนมีค่าน้อยกว่าหมาแมวนั้น ดร.โสภณ เห็นจากคนรู้จักอดีตนักศึกษาเดือนตุลาที่เคยคิดสละชีพและอนาคตเพื่อความเป็นธรรมในสังคมและเพื่อผู้ยากไร้เมื่อ 40 ปีก่อน รายหนึ่งหมาที่เลี้ยงไว้แก่ตายไป ยังความเศร้าโศกแก่สหายท่านนี้นานนับเดือน สุดท้ายก็ได้หมาตัวใหม่มาปลอบโยน หมาของสหายอีกรายหนึ่งป่วยเป็นมะเร็ง (ระยะสุดท้าย) ยังความกังวลยิ่งแก่คนทั้งครอบครัว ลูกสาวถึงขนาดลาพักร้อนมาดูแลเพื่อส่งหมาขึ้นสวรรค์หรือไปสู่ภพภูมิที่ดีกว่า บางคนอาจเข้าใจผิดว่าคนเร่ร่อนเป็นคนขี้เกียจ มีมือเท้าแต่มาเร่ร่อนในเมืองแล้วขอทานเขากิน อันที่จริงขอทานกับคนเร่ร่อนไม่เหมือนกัน ในขณะที่ขอทานมีรายได้เป็นเงินวันละ 700-1,000 บาท ซึ่งมากกว่าแท็กซี่ สามล้อ จักรยานยนต์รับจ้าง หรือแม่ค้าหาบเร่ที่อาจได้วันละ 300-700 บาท คนเร่ร่อนนั้นมักไม่ได้ขอใครกิน แต่หาของเก่า เก็บขยะขาย หรือบ้างก็อาจได้รับการแบ่งปันอาหารจากผู้พบเห็นบ้าง พวกนี้ค่ำไหนนอนนั่นหรือปักหลักนอนตามทางเท้าหรือซอกหลืบในสังคมโดยไม่ได้ไปเบียดเบียนบุกรุกสร้างบ้าน สร้างสลัมเป็นของตนเอง คนเร่ร่อนก็เป็นคน มีศักดิ์ศรีเป็นมนุษย์เหมือนเราท่าน คนเร่ร่อนไม่ใช่ขอทานมืออาชีพที่ลวงเราด้วยความน่าสงสาร แทบทุกคนพยายามประกอบอาชีพหาของเก่าจากถังขยะมาขาย พวกเขาถูกผลักออกจากสังคมปรกติจนต้องมานอนอย่างหมาข้างถนน เราท่านคนปรกติคงนอนอยู่ข้างถนนแบบนี้ไม่ได้แม้สักคืนหนึ่ง บางคนที่นอนข้างถนนนานวันเข้าก็เลยเพี้ยนหรือบ้าไปบ้างแหละ บ้างก็นั่งพูดพึมพำ บ้างก็อาจดูน่ากลัว จึงยิ่งถูกสังคมตั้งข้อรังเกียจไปอีก คนเรามีความรักต่อเพื่อนมนุษย์และสรรพสัตว์อยู่แล้ว แต่หลายคนไม่เคยสัมผัสเลย ไม่เข้าใจคนเร่ร่อนว่าเขาก็เหมือนอย่างเราๆท่านๆนี่แหละ เพียงแต่มีวิถีชีวิตและความเป็นอยู่ที่แตกต่างจากคนส่วนใหญ่ในสังคม ดร.โสภณ จึงขอเชิญชวนท่านแบ่งปันความรักจากสัตว์เลี้ยงมาสู่คนเร่ร่อนบ้าง

ที่มา : http://www.lokwannee.com/web2013/?p=301494

วันที่ 22 มี.ค. 61